درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
خیلی راحت امثال من پرمدعا روزهای اسمونی رو فراموش میکنن..به خاطر مشغله های زندگی یا مشغله های دنیوی و فراموش کردن روزهایی که تو فردای قیامت به لحظه لحظاتش نیازمندیم ..
کارشناسان برنامه سمت خدا از زبان معصوم اعلام میکردند
در ماه رجب فرشته اي تا صبح اينگونه ندا ميدهد: خوشا به حال رجبيّون، خوشا به حال آنان كه والايي ماه رجب را دريافتهاند، خوشا به حال آنان كه از بركت ماه رجب نصيبي اندوختهاند.
فردای قیامت ندا میاد که رجبیون کجا هستند ؟؟
و کسانی که حتی یک روز ازین ماه رو روزه بگیرند ازین گروه هستند و با چهره خندان وارد بهشت میشند ..
خدای کریم دنبال بهانه ست که بندهاشو ببره بهشت چرا این بهانه ها رو از دست بدیم ؟؟
فقط شما رو به جون هر چه مرد و پهلوونه قسم میدم واسه من هم دعا کنید چون خیلی وقتیه بدجور این ایه قران تو ذهنم زمزمه میشه ..
أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَأَنتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ
آيا مردم را به نيكى فرمان مى دهيد و خود را فراموش مى كنيد در حالى كه شما كتاب (آسمانى) را تلاوت مى كنيد؟! آيا نمى انديشيد؟
. در صحرای محشر بیرقی افراشته می شود و همه مردم از اولین و آخرین زیر لواء آن قرار می گیرند، بااینکه وادی بسیار وسیع است، اما جای سوزن انداختن نیست و مردم مانند تیر در ترکش به سختی در کنار هم قرار گرفته اند (1)، همه سر در گریبان حسرت فروبرده اند و عرق شرم از سر و رویشان می چکد و البته زمین نیز همچنان بی قرار حادثه ای در شرف وقوع است(2)، گنهکاران و فریب خوردگان قرار ندارند و اهمال کاران و غفلت زدگان چون گنگ خواب دیده حیرت زده اند...
جملگی در انتظار موعد رسیدگی به نامه اعمال تک تک بندگان هستند که ناگهان منادی ندا سر می دهد که «أین الرجبیون»، اهل ماه رجب کجایید؟
جمعی بر می خیزند که چهره شان چون قرص تمام ماه درخشان است، صفوف پریشان و متحیر اهل محشر را می شکافند و در پیشگاه حقیقت هستی و مالک این روز می ایستند. منادی، ندا سر می دهد که بهشت بر شما گوارا باد و ایشان با آرامشی رشک برانگیز به سمت مامن الهی حرکت می نمایند که زمزمه ای برمی خیزد که: "اینها چه کسانی بودند که چنین با احترام و آسان از صراط گذشتند؟"
کی از همان سیرتان پاسخ می گوید که: ما رجبیون هستیم، زنان و مردانی که وقتی ماه رجب با تمام رحمتش بر ما سایه افکند با روی گشاده به استقبالش رفتیم، روزهایی از آن را روزه گرفتیم و شبهایش را به عبادت صاحبش گذراندیم(3). از همین روست که در این روز که نه ثروت های اندوخته تان در دنیا و نه فرزنددان برومندتان به کارتان نمی آیند (4) نجاتمان بخشید و مقام شفاعتمان داد(5)، ما در ماه او که همان ماه رجب است از بذل مال دریغ نورزیم، تا برای آخرت خویش توشه ای فرستاده باشیم و خداوند بخشاینده به پاس این عمل ها مقامی مرحمت فرمود، که نه چشمی دیده و نه گوشی شنیده است
... دروازه های مهر و مهربانی باز شده است و سفیر مهربانی حضرت حق بشارت می دهد که :"ای مردم، خدا همراه با برکت و رحمت و مغفرت رو به سوی شما آورده و درهای رحمت در این ماه گشوده است"، پس کسانی که پس از گشایش، در آن را می بندند چه عذری دارند؟ای دوست بدان که :«رجب» نام نهری است در بهشت که از شیر سفید تر است و از عسل شیرین تر. پس هر کس روزی از ماه رجب را روزه بگیرد، از آن نهر سیراب خواهد شد . به فرموده نبی: « ماه رجب ، ماه خداست در غایت حرمت و فضیلت. اگر کسی روزی از این ماه را روزه بگیرد خدای را خشنود و شعله غضب الهی را خاموش نموده است و دری از درهای جهنم به روی او بسته می شود . ماه رجب ماه استغفار امت من است . رجب را اصّب نیز نامیده اند زیرا که در این ماه ، رحمت خدا بر امت من ریزش می یابد..
حتما تو این ماه روزه بگیرید ان شالله ازون نهری که مخصوص رجبیون هست استفاده میکنید و از تو بهشت به من رو سیاه تو جهنم دست تکون میدید
برادران و خواهرا تو دعا کردن اول برای دیگران دعا کنیم بعد برای خودمون ...
من تو عهدم وفادارم شما هم وفادار باشيد ..ازتون خواهش ميكنم ..بخدا تعارف نميكنم ..
سفره خدا کریمه از هیچی خجالت نکشیم ..
استاد فاطمی نیا همون که با زبان شیوا و مهربونش تو برنامه این شب ها تشریف میارند ..میگفتند زمان حضرت موسی زن نابینایی از خدا خواست بیناییش رو برگردونه به موسی کلیم الله گفت در ضمن از خدا بخواه جمال منو به من برگردونه ..موسی با خودش فکر میکرد که به خدا بگه یا نه ..ندا اومد چرا به من نمیگی موسی ؟؟
بنده منه بذار هر چی که دلش میخواد ازم بخواد ..
ان شالله سال 97 سال ظهور اقامون باشه
برادران خواهران صدقه در اول روز و دعای الهی عظم البلا رو در هر شب فراموش نکنید کارد به استخوان رسیده با امدا غیبی فقط باید به داد دل مردم رسید
برای سعاتمندیدر ابدیت هم نماز اول وقت و زیارت عاشورا و صلوات رو ذخیره اخرتتون کنید
برچسب:
نویسنده: اشکان احمدپور